Het is dinsdag begin van de avond als Sytse H. me belt. Het gaat niet goed met Fokje, het kon wel eens tegen het einde lopen. Woensdag ochtend, een van de eerste appjes die binnen komt is weer van Sytse. Fokje is gisteravond 23:00 uur overleden. We wisten dat Fokje minder werd, dat ze op leeftijd was maar toch……. Zolang ik verbonden ben bij Kinea was Fokje er en voor ik kwam was ze er ook al heel lang. Ik herinner me Fokje als korfbalster. Niet meer snel (zal ze vast eerder wel geweest zijn) maar zo slim, altijd op de juiste plekjes en altijd scoren. Ik vond haar toen al behoorlijk oud maar nu ik zelf ook wat ouder wordt, viel dat eigenlijk ook wel mee😊. Ik herinner Fokje achter de bar met Appie, Geert en Femmie, en als het dan wat rustiger werd, de schik die ze met zijn vieren hadden. Ik herinner Fokje als de vrouw van Appie, de man die samen met Fokje zoveel voor de club heeft betekend. Een man waar ik veel waardering en bewondering voorhad  maar waar ik ook wel eens mee botste. Fokje suste dat vaak weer wat. Ik herinner Fokje als een van de organisators van het paasei zoeken en elk jaar het telefoontje op het vaste toestel (op het laatst één van de enigen nog) Wolsto wer by de yngong stean? Maar van welke activiteit kun je Fokje niet herinneren. Kortom een erelid in het kwadraat. De laatste tijd herinner ik me Fokje achter de rollator en steeds wat moeilijker vooruit komend. Toch altijd vrolijk en in voor een geintje. 

We sluiten een tijdperk af en kijken met heel veel waardering, plezier en dankbaarheid terug op ons erelid Fokje Postma. 

We wensen Fimke, Gerrit,  Wiepie, kinderen en kleinkinderen heel veel sterkte met dit verlies

Namens het bestuur,

Sietze K.